Já, voða finnst mér það skrítið. Ég er alein heima...

Katrín Birna er byrjuð í skólanum! Þriðji dagurinn í dag og hún er alsæl. Hlakka til að hitta hana á eftir og vita hvernig dagurinn í dag var, sundtími og allt. Hún er mjög spennt yfir þessu öllu og þetta virðist leggjast mjög vel í hana. Við vorum ekkert búin að minnast á skólann um helgina og svo áttaði hún sig á því um miðjan dag á sunnudag að skólinn væri "á morgun". Þá upphófst þvílíkur trölla-geðshræringahlátur og hún gat bara ekki hætt. Var greinilega bæði spennt og aðeins kvíðin í einu. Um kvöldið þegar hún var að fara að sofa spurði hún hvort hún mætti ekki bara byrja "hinn daginn"

Bryndís Hekla er í aðlögun hjá dagmömunni. Við erum búnar að fara tvisvar í heimsókn saman í klukkutíma en svo fór ég með hana áðan og skildi hana eftir og hún átti að vera "ein" í tæpa tvo tíma. Voða fannst mér það eitthvað skrítið, en ég vona bara að allt gangi vel (alla vega hefur síminn ekkert hringt!)

En, meðan ég var ein heima nýtti ég tímann og skellti inn myndum úr frábæru Danmerkurferðinni okkar


Njótið vel og munið að það er kurteisi að kvitta

Myndir frá því í júlí og ágúst eru væntanlegar von bráðar!

Bestu kveðjur,
Unna - á leiðinni að sækja stelpurnar

Já, ótrúlegt, litla skvísan orðin eins árs. Til hamingju með það elsku krúttköggullinn minn


Smá breyting á einu ári (þó þessi sé reyndar af henni tæplega 11 mánaða).

Lofa nýjum myndum fljótlega og smá ferðasögu af frábærri Danmerkurferð.

Kveðja,
Unna

Bahama eyja - Bahama eyja - Bahama ....

Ég er enn syngjandi eftir stórskemmtilegt ball í Víkinni í nótt. Það var sko ekta 16 ára sveitaball og Veðurguðirnir að spila. Þetta var bara fjör, fyrir-stelpu-partý hjá Kolbrúnu þar sem við drukkum okkur til og töldum okkur trú um að við værum ekkert of gamlar á svona ball. Fylktum svo liði nokkrar saman og skemmtum okkur konunglega mis langt fram eftir morgni. Ætli ég hafi ekki verið með þeim fyrstu heim úr hópnum, skreið uppí um 4.30 í nótt! Takk fyrir frábæra skemmtun!!

Aðrar fréttir:
Bryndís Hekla fékk rör í eyrun á miðvikudaginn og gekk það eins og í sögu. Hún var orðin rosa hress um kvöldmat, bara hungur sem hrjáði hana eftir að hafa þurft að fasta í rúma 6 tíma. Litla matargatið mitt vann það sko alveg upp um kvöldið og daginn eftir og borðaði og borðaði og borðaði. Henni finnst svo gott að borða.
Litla sponsið stendur nú upp við allt og prófar stundum að sleppa sér í smá tíma, en ekki lengi í einu. Henni finnst æði að labba þegar maður heldur í hana og hleypur hratt í göngugrindinni á eftir stóru systur sinni.

Katrín Birna er hætt með hjálpardekk og er að æfa sig að hjóla þessa dagana. Það gengur ótrúlega vel, ég hafði ekki mikla trú á að hún gæti þetta strax en eftir tvö æfingarkvöld með pabba sínum gat hún bara hjólað, stepuskottan.
Hún bíður nú spennt eftir að skólinn byrji!

Þessar systur eru æði. Núna erum við alltaf saman allar þrjár og ég veit varla af þeim. Þær eru svo duglegar að leika sér saman, Katrín passar vel upp á hvaða dót Bryndís er með og Bryndísi finnst Katrín svo skemmtileg að hún iðar alveg þegar hún sér Katrínu eftir smá aðskilnað. Ég vona bara að þessi frábæra vinátta haldist!!!

Ég er búin að sitja sveitt og setja inn myndir á síðuna þeirra. Eins gott að ég fái mörg kvitt fyrir!!!

Ætla til Bahama í draumalandinu,
góða nótt,
Unna

Ákvað að skrifa inn nokkrar línur, bara svona til að fólk haldi ekki að ég sé enn á hestbaki

Pirringurinn í Bryndísi Heklu í Víkinni reyndist stafa af eyrnabólgu og tanntöku. Þriðji pensilínskammturinn er búin og þriðja tönnin komin - reyndar er fjórða tönnin á leiðinni núna og smá mömmusýki sem fylgir henni. Við fórum í 10 mánaða skoðun og vildi læknirinn að við myndum kíkja á Háls- nef- og eyrnalækni til að meta það hvort hún ætti ekki að fá rör og eigum við tíma 1. júlí hjá honum.
Annars var 10 mánaða skoðunin fín, hún viktaðist tæp 8,5 kg og var 73 cm, sem er hálfu kílói léttara en Katrín Birna var!! En reyndar var Katrín á þessum aldri búin að ná sér af bakflæðinu og farin að þyngjast vel en Bryndís Hekla hefur ekkert verið að þyngjast nóg en samt fínt síðustu tvo mánuðina.
Nú er Bryndís Hekla farin að babbla einhver ósköp, kannski engin ógurleg orð þó við þykjumst skilja mamma, datt, namm namm og kannski pabbi og Katrín en erum þó ekki viss. Í gær sátum við við eldhúsborðið þegar pabbi hennar fór úr mat og hún heyrði þegar bíllinn fór í gang og þá kom þetta flotta puðr "brrrrr" sem gæti skilist sem bíllinn, eða hvað? Annars talar hún bara babblensku allan dagin og er algjört krútt!

Katrín Birna er á leikskólanum, alveg gjörsamlega búin að fá nóg og langar bara að vera í fríi. Hún á nú samt bara nokkra daga eftir, hættir eftir næstu viku. Þá ætlum við að njóta sumarsins, fara í sund (ef allir eru kveflausir), út að hjóla og hafa það gott. Hún er að breytast svo mikið eitthvað þessa dagana, orðin sjálfstæðari og farin að þora að flakka aðeins um. Veit ekki hvort vikan í Víkinni breytti einhverju, þar sem hún fékk að labba ein "heim" nokkra metra og fannst ekkert mál að fara á hestbak, en hún er búin að fara ein á róló hér rétt hjá og fannst nú ekki mikið mál að fara bæði á mótorhjól og í útsýnisflug á 17. júní.
Hún les allt sem fyrir augum ber og er bara orðin voða klár. Finnst ekkert varið í að lesa einhverjar lestrabækur sem stendur bara "ró ró ró" eða "lí lí lí" finnst vanta fleiri stafi til að það verði orð - og veit sko alveg hvaða stafi vantar! Við vorum úti að labba/hjóla um daginn og hún stoppaði til að lesa á skilti, snéri sér svo við og sagði "Mamma, þessi gata heitir Akurhólar" Bara dugleg.

Af okkur hjónaleysunum er líka bara fínt að frétta, Siggi að læra að vera búinn að vinna kl. 4 og þurfa ekki að fara í skólann á kvöldin - og ég að læra að hafa hann heima svona mikið

Nóg í bili,
Unna - sem er forvitin hvaða 20 manns eru búnir að koma í heimsókn bara í dag!

Hehehe, nú er mín sko ánægð með sig. Ég er heima hjá mömmu og pabba í Víkinni því við mæðgur, þ.e. ég og Katrín Birna ákváðum að drífa okkur í reiðskóla þessa vikuna. Skráðum okkur í Reiðskóla Sindra ásamt mörgum öðrum og stundum hestamennskuna grimmt þessa viku. Ég var nú ekki alveg viss hvort ég ætti að fara, ég er nefnilega ekki mikill "dýravinur", frekar hrædd við allt sem gengur um á fleiri en tveimur fótum nánast sama í hvaða stærð það er. En ég er með svo skrambi góðan kennara (þ.e. Vilborg vinkona) sem horfði stíft á mig þegar hann tilkynnti yfir hópinn í fyrsta tíma að ekki væri víst að það næðist að reka hræðuslupúkann úr okkur, en svei mér þá, það gengur bara þokkalega. Ég er nú samt enn í hægari hópnum, og ætla bara að vera þar, held ég, en ég get orðið beislað (með smá hjálp, ég get ekki hugsað mér að stinga puttunum upp í þennan stóra munn ) og skelli hnakknum á eins og ekkert sé - og er stolt af því . Ég var samt ekki alveg viss í fyrsta tímanum hvort ég ætti að þora að teygja mig undir hestinn, en lét vaða og það var bara ekkert mál - magnað
Það er samt alltaf eitthvað við að fara á bak og AF baki, mér finnst það eiginlega erfiðast í þessu öllu - já og fara hratt. Enda fæ ég alltaf lötustu hestana sem nenna varla úr sporunum og það hentar mér ágætlega. Samt fannst mér ég fara full hægt eiginlega síðast og ég bjóst aldrei við að ég ætti eftir að segja það!!

Katrín er líka hæst ánægð í reiðskólanum, bíður eftir "hestatímanum" mjög spennt allan morguninn, þetta er sko hápunktur dagsins. Þau eru líka farin að fara út úr gerðinu svo þetta er mjög spennandi. Skemmtilegast finnst henni þegar hún fær sama hest og mamma og við getum rætt hvort hann var latur eða svangur eða óþægur (höfum samt ekki fengið neinn óþægan ennþá). Ég segi kannski ekki að þetta sé sameiginlegt áhugamál hjá okkur, en við skemmtum okkur samt mjög vel þessa dagana. Ég skil samt ekkert í því að henni sé ekkert illt í rassinum, miðað við hvað minn rass er aumur

Í gær þurftum við svo aðeins að skjótast á Selfoss. Það var útskrift í leikskólanum hennar Katrínar Birnu, ótrúlega hátíðlegt og skemmtilegt. Við skutumst bara eftir reiðskólatímann hjá henni en ég missti af mínum (og fékk þá smá tíma til að hlýfa mínum auma rassi ). Vinkona hennar af leikskólanum, sem er líka hjá ömmu sinni og afa í Vík, fékk far með okkur báðar leiðir og það sem þeim fannst gaman. Ég skemmti mér að hlusta á samræðurnar þeirra á milli en það var margt rætt.

Bryndís greyið er orðin svo kvefuð og því fylgir mikill pirringur Vona bara að enn ein eyrnabólgan sé ekki í uppsiglingu. Annars er hún orðin voða dugleg. Þegar við vorum hérna þegar pabbi átti afmæli þá reyndi hún að standa upp við allt, en viku seinna, þegar við komum aftur, þá nær hún sko að standa allsstaðar og er helst bara standandi. Svo kemur stundum svona vandræðaleg stuna þá nær hún ekki að setjast niður aftur, en hún er alveg að ná þeirri tækni líka. Ég er svo að fara með hana í 10 mánaða skoðun eftir helgi, já, þetta líður svo hratt!

Einhverjar jarðskjálftafréttir verð ég nú að setja inn, svona því það er lítið annað rætt þessa dagana. Ég "missti" af skjálftanum, var að keyra heim eftir að hafa sótt Katrínu á leikskólann (fyrr en venjulega, einhverra hluta vegna). Ég fann bara þegar það var eins og kippt væri í bílinn og ég átti fullt í fangi með að keyra beint. Mér datt í hug sprungin dekk eða jarðskjálfti en mér datt alls ekki í hug svona stór jarðskjálfti. Það var ekki fyrr en ég sá nágranna mína koma hlaupandi út úr húsum sínum föla og skjálfandi að ég áttaði mig á að kannski var þetta eitthvað stórt. Eftir smá spjall úti ákvað ég að fara inn og kanna ástandið og það hafði ýmislegt dottið um koll og sumt skotist út á gólf en bara tveir litlir blómavasar brotnuðu. Þannig að við sluppum ótrúlega vel. 

Sko minn http://www.visir.is/ExternalData/pdf/fbl/080604.pdf bls 31. Ætli ég geti flokkast undir vitleysu? :þ

Kveðja úr Víkinni,
Unna

Já, mig vantar barnapíu á föstudagskvöld. Er að fara í sextugsafmæli hjá pabba og vantar einhvern sem er til í að sitja yfir stelpunum á Mýrarbrautinni frá ca 22 og þangað til við komum heim. Þær verða sofandi, mjög litlar líkur á öðru!

Já, stór dagur á föstudaginn, byrjar á útskrift í F.Su en Siggi er að útskrifast sem húsasmíðameistari. Ekki lélegar einkunnirnar hans núna, frekar en fyrri annir, 7, 8, 9, 9 og þrjár 10! Til hamingju esskan
Svo beint í Víkina í afmæli hjá pabba "gamla".

Já, í aðrar fréttir. Röntgenið af mjömunum kom vel út, sem betur fer. Og lítur út fyrir að vera eðlilegt. Annars er barnið að verða nokkuð röntgenað því viku eftir mjaðmamyndatökuna átti hún tíma hjá barnalækninum hérna sem sendi hana í lungnamyndatöku útaf þessum endalausa hósta. Sem betur fer komu þær myndir vel út líka en við fengum púst og því eru slagsmál hér tvisvar á dag til að koma því í barnið. Þegar við fórum var vika síðan hún kláraði sýklalyfjakúr vegna eyrnabólgu og eyrun voru bólgulaus en vökvi í þeim... vona bara að það verði samt í lagi!

Já, hvað meira? (Hahaha, fyndin að byrja alltaf á já, tókuð þið eftir þessu?) Annars gengur allt bara sinn vana gang. Styttist í leikskólanum hjá Katrínu og nóg að gera í einhverju skemmtilegu. Fór í lambaferð um daginn og var alsæl á eftir og er á leið í útskriftarferð á fimmtudaginn. Hún á svo ruglaða mömmu að ég fattaði ekki að segja upp leikskólaplássinu hennar til að hún gæti hætt 1. júní svo hún verður til 1. júlí. En, hey, maður getur ekki munað eftir öllu

Já, við bíðum bara eftir almennilegu sumri. Var að vona að góðu dagarnir í síðustu viku væru komnir til að vera en það var víst bara óskhyggja. Dagarnir byrja reyndar mjög vel núna en góða veðrið helst ekki of lengi.

Já, best að minna á myndirnar sem ég setti inn á barnaland í gær, alveg fullt fullt af nýjum myndum af sætu stelpunum mínum.

Já, þetta er innihaldslaust og leiðinlegt blogg, svo ég ætla að hætta núna.

Já,
Unna

Smá auglýsing:

Laugardaginn 17. maí kl. 14.00 verður taubleiukynning hér heima hjá mér. www.englaskottin.net mætir með vörurnar sínar.

Allir áhugasamir velkomnir, enginn skildugur til að kaupa neitt!

Endilega látið þetta berast og látið mig vita um þátttöku á föstudaginn.

Kveðja,
Unna

Já, ég verð bara að blogga núna... ég er enn alveg í skýjunum og með brosið á vörunum eftir gærkvöldið. Við fórum saman ágústmömmuhittingskellurnar hér á Selfossi, sex saman á Rauða húsið. Tilefnið var brúðkaup einnar í hópnum sem til stendur 17. maí. Við ákváðum s.s. að gefa henni ekki eitthvað veraldlegt heldur andlegt í brúðargjöf en laumuðum smá pakka til hennar líka. Við fórum saman í rútu, alltaf stuð í rútu, og það var mikið spjallað og mikið hlegið. Margt rætt bæði alvarleg málefni og fyndin og allt bara alveg meiri háttar skemmtilegt. Maturinn var æði og bara allt...
Við stefnum sko á að endurtaka leikinn og enda jafnvel á skralli bráðum.
Ótrúlega fyndið hvernig sex manneskjur sem þekktust ekkert eða alla vega mjög lítið fyrir 8 mánuðum síðan geta náð vel saman. Bara takk stelpur, ef einhver les þetta blogg mitt

Og skemmtanirnar halda áfram. Nú stefnir allt í fyrstu næturpössunina hjá Bryndísi Heklu, úff maður fær bara sting í hjartað , en við ætlum að skella okkur á tónleika með Dúndurfréttum í Hvíta húsinu annað kvöld. Þeir byrja ekki fyrr en kl 10 svo stelpurnar ætla að vera hjá ömmu og afa yfir nótt. Nú er bara að krossa putta og vona að allt gangi vel... Aldrei að vita nema maður fari bara út að borða fyrir það líka... það yrði þá í fjórða skiptið á 10 dögum hjá mér hehehe.

Á þriðjudaginn fórum við til Reykjavíkur með Bryndísi Heklu í ómskoðunina á mjöðminni. Þegar við vorum komin inn í skoðunarherbergið og hittum sérfræðinginn þá fengum við þá spurningu hvað barnið væri eiginlega gamalt, 8 og hálfs mánaða svaraði ég... Sérfræðingurinn taldi að hún væri allt of gömul í þetta, það þýddi ekki að ómskoða þau eftir fjögra mánaða aldur Við vorum þá send á barnaspítalann í röntgen, eitthvað sem við hefðum getað gert hér á Selfossi fyrir þremur vikum Við vorum nú ekkert rosa kát með þetta allt saman en fengum góða þjónustu hjá öllum svo við gátum ekki kvartað. Nú sit ég bara og krossa putta og bíð eftir niðurstöðunum frá lækninum.

Stór dagur var í dag... ég sagði upp leikskólaplássinu hennar Katrínar Birnu. Já, nú tekur við alvara lífsins í haust... Hún verður á leikskólanum til 1. júlí og svo "bara" heima með okkur eftir það. Oh, hvað ég vona að sumarið eigi eftir að verða frábært!

Smá saga af mömmu sem hugsar um of margt í einu: Ég ákvað að fara í aukatíma í sundið með Bryndísi Heklu á föstudaginn þar sem við komumst ekki á fimmtudag. Ég var rosa fegin að sjá konu sem ég vissi að væri á sama námskeiði þannig að ég hitti greinilega á réttan tíma (var ekki alveg 100% viss þegar ég lagði af stað að heiman). Við drifum okkur úr og í sturtuna og þegar ég var komin í sundbolinn fór ég að klæða Bryndísi Heklu í. Það er alltaf svo erfitt að halda á litlum kropp í sturtunni og klæða í þröng og blaut sundfötin en núna gekk þetta ótrúlega vel, ég setti fæturna á réttan stað og hysjaði svo bolinn upp... og hann flaug upp. Þá fór ég nú að virða fyrir mér barnið og spá í hvers vegna þetta gekk svona vel. Ég var fljót að sjá það... Hún var í sundbolnum hennar Katrínar Birnu
Sem betur fer hafði ég hitt mömmu sem ég kannast við í klefanum sem var að fara uppúr og því gat ég fengið sundskýluna hjá peyjanum hennar lánaða! Bryndís var því mjög strákaleg í þessum sundtíma

Hahaha, þetta blogg er alls ekki í tímaröð... skipulagt kaos, en það er bara betra. Best að hætta núna...

Kveðja,
Unna

Ég er búin að vera mjög ósátt við hóstann hjá Bryndísi Heklu undanfarið, barnið er búið að vera með kvef og hósta síðan um páska held ég bara, en alltaf hress og kát og ekkert veik - þannig séð. Í gær hóstaði hún svo mikið að hún ældi yfir matarborðið og fannst mér þá nóg komið!! Ég dreif mig með hana á vaktina í gær og fékk þá fræðslu frá lækninum að það væri ekkert sniðugt að koma á mánudegi... þá koma nefnilega allir og við þurftum að bíða í klukkutíma En... hún heyrði hana hósta og skildi mig alveg en lungun voru hrein og enginn asmahósti í henni. Ákvað svona að tékka á eyrunum fyrst við vorum þarna, kíkti fyrst í vinstra eyrað og leist nú ekkert of vel á það... kíkti svo á hitt og ekki var það skárra. Svo við fórum út með pensilín vegna eyrnabólgu!! En það er sko ekki að sjá á þessu barni að hún sé með eyrnabólgu, er búin að vera eins og engill síðustu daga og ekkert mál!!

Við fórum í Víkina á sumardaginn fyrsta og komum heim á sunnudagskvöldið. Mmmmm, það var svo notalegt og algjört frí. Gönguferðir, sundferðir og rólegheit allan tímann sem endaði svo með fermingarveislu á sunnudaginn. Þó að við værum ekki heima (og barnið með eyrnabólgu) þá var Bryndís ekkert að stressa sig á hlutunum, sofnaði bara ein inni í rúmi eins og hún er vön og fékk sko sérherbergi. Svaf svo alla nóttina og vakti liðið uppúr 6 á morgnana með söng og hjali. Bara draumur í dós - þó hún hefði nú alveg mátt sofa til 8
Katrínu fannst þetta æði "ég má gera allt hjá ömmu" og var sko ekki tilbúin að fara heim, en sagði samt í gærmorgun á leið í leikskólann að það væri nú bara fínt að vera komin heim

Bóndinn er, í þessum skrifuðu orðum, á leið í næst síðasta prófið, bara eitt eftir á morgun svo og þá hefst biðin eftir einkunnum. Og svo bara útskrift 23. maí - og sextugsafmæli hjá pabba

Ég bara nýt þess að vera mamma, sjá framfarir í þroskanum og glíma við 5 ára gelgjuskeiðið "Bara" 4 mánuðir eftir af sælunni en snýst í hringi með að ákveða hvernig ég vil hafa haustið, hvað ég ætla að vinna mikið o.þ.h. Vildi að einhver gæti ákveðið svona hluti fyrir mig

Best að fara að hugsa um matinn, Bryndís sefur úti í vagni (hún sofnar sennilega ekki klukkan átta í kvöld) og Katrín í heimsókn hjá vinkonu sinni...

Kveðja,
Unna

Já, ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Bryndís Hekla er 8 mánaða í dag

Hún fór í 8 mánaða skoðun á mánudaginn og var hjúkkan heldur ánægðari með tölurnar á viktinni nú en áður. Hún er nú samt ekki nema tæp 7,9 kg og Katrín Birna því komin fram úr í samanburðinum á þeim!

Lækninum sem skoðaði hana tókst að láta braka svona skemmtilega í annari mjöðminni að við þurfum að fara með hana í ómskoðun til að vera viss um að það sé allt í lagi. Þetta getur bent til þess að mjamaskálin sé of víð eða grunn fyrir lærlegginn og getur plagað fólk seinna meir ef ekkert er að gert. Ég bara krossa putta og bið að þetta sé ekki neitt því annars gæti þetta þýtt spelka eða gips í einhverjar vikur - en við vonum það besta.
Daman var enn kvefuð en ekkert sett út á það og var hún því bara sprautuð. Hún var svo með 38° hita í allan gærdag en er hitalaus í dag og vona ég að það hafi bara verið sprautan sem hafði þessi áhrif á hana, alla vega virðist þetta vera yfirstaðið...

Í gærkvöldi fór ég á skemmtilegt námskeið/fyrirlestur. Það heitir "Hvað á ég að gefa barninu mínu að borða?" og var höfundur samnefndrar bókar með námskeiðið. Þetta var mjög áhugavert og skemmtilegt og maður kom fróðari út  Nú er bara að gera sér ferð í Heilsuhúsið og versla allt þetta úber holla fæði. Verst hvað ég er mikill gikkur að allar þessar olíur, hnetur og fræ finnst mér ógeð og get ekki hugsað mér að éta. En ég reyni alla vega að venja börnin mín á þetta og fengu þær grautana sína með sesamsmjöri og hörfræolíu í morgun Ég mæli tvímælanlaust með bókinni (alla vega að fá hana á bókasafninu) og námskeiðinu!

Katrín Birna fór í skólaheimsókn/vorskóla í síðustu viku. Hún var svo ánægð og hamingjusöm eftir þetta að hún getur ekki beðið eftir að sumarið komi svo það verði fljótt búið og skólinn byrji. Verst finnst henni þessi vetur hjá okkur því hún er sko viss um að þessi snjór fer ekki að fara komi ekki vor og þar af leiðandi ekki sumar og haust Nú er bara að vona að þetta verði líka svona spennandi og skemmtilegt þegar skólinn loksins byrjar!

Smá tuð í lokin. Hér eru miklu miklu fleiri heimsóknir á dag en nokkurntímann kvittanir. Því vil ég skora á leynigestina að kvitta, svo ég hafi nú einhverja hugmynd hverjir lesa þessar tilgangslausu hugrenningar mínar

Kveðja,
Unna - sem ætlar að fara að skúra gólf!

Það eru þá allavega ekki veikindi á meðan

Samt verð ég aðeins að tjá mig svona veikindatengt. Bryndís Hekla er með hósta, þurran ljótan hósta og búin að vera það síðan um páska, eða jafnvel lengur. Ég ákvað að panta tíma hjá lækni og láta hlusta hana. Gleymdi því á mánudaginn, jabb, frekar gleymin. Ég þurfti sko að muna eftir að hringja á tvo aðra staði líka og mundi eftir því en gat svo með engu móti munað hvað var það þriðja sem ég ætlaði að gera
En, svo hringdi ég í gær. Þá var mér sagt að ekki væri laus tími hjá heimilislækninum okkar fyrr en eftir viku en ef ég myndi hringja í fyrramálið (s.s. í morgun) gæti ég fengið svokallaða samdægurstíma. Það eru tímar sem eru ekki úthlutað nema samdægurs til að eiga alltaf lausa tíma. Kl. 8.10 í morgun hringdi ég og hringdi og hringdi. Loks var svarað og mér bauðst tími á mánudaginn eftir tæpar tvær vikur. Allir samdægurs tímarnir búnir og ekki aftur í boði fyrr en næsta mánudag! Bjútífúl... Ég pantaði engan tíma því ég á hvort eð er tíma þennan mánudag (14. apríl) í 8 mánaða skoðun með dömuna. Ætli ég verði þá ekki bara að dröslast á vaktina í dag ef ég ætla að láta hlusta hana, eða bara sleppa því að láta hlusta hana og bíða aðeins lengur og sjá hvort þetta lagist ekki...

Nú er rosa spenna hjá stóra-litla barninu mínu. Hluti af deildinni hennar á leikskólanum fór í Vorskóla á mánudag og þriðjudag og nú bíður hún spennt eftir að fara í heimsókn í Sunnulækjarskóla. Já, ótrúlegt, stóra-litla barnið, frumburðurinn er að byrja í skóla í haust. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað hún er spennt, spáir mikið í þessu öllu og hlakkar mikið til. Hún er alltaf að æfa sig að lesa, skrifa og reikna og er farin að geta lesið ótrúlegustu orð. Hún les líka allt sem á vegi hennar verður, nánast! Bara krútt...
Hún er alsæl á leikskólanum núna og var sko heldur betur montin í gær yfir að hafa náð að láta tvo krakka hlaupa apríl "Ég sagði bara, mamma þín er komin, og svo var hún ekkert komin og þá sagði ég: allt í plati, fyrsti apríl" hehehe, bara dúlla.

Hún var nú aldeilis ekki ánægð um daginn. Við vorum í sundi, síðasta "ungbarna"-sundnámskeiðinu hennar og þegar við komum fram þá sá ég strax að stígvélin hennar voru ekki þar sem við höfðum sett þau. Við fundum önnur stígvél, sömu sortar, númeri minni og merkt öðru barni. Þið getið rétt ímyndað ykkur krókódílatárin sem fóru að spýtast út í loftið þegar ég sagði henni að fara í stígvélin!! En, sem betur fer á eigandi stígvélanna samviskusama foreldra, stígvélin voru merkt með nafni og símanúmeri svo ég gat hringt og farið heim til barnsins og skipt. Minnir mann á að það er ekki nóg að merkja bara fötin með nafni heldur láta símanúmerið fylgja líka.

Þetta er nú orðið svo langt að enginn nennir að lesa þetta...
Kveðja
Unna sem á sætustu stelpurnar og mestu krúttin í heiminum - vá væmin

p.s. flestir sem þorðu að tjá sig höfðu myndagátuna rétt. Bryndís Hekla er á efri myndinni og Katrín Birna á þeirri neðri. Skemmtilega líkar en samt ekki

Já, ég er farin að halda að þessi blóm í haganum hafi verið illgresi... alla vega get ég ekki sagt að þessi betri tíð sé komin!  Annars er ég að spá í að hætta að blogga um heilsu, eða öllu heldur heilsuleysi heimilisins og athuga hvort þetta fari þá ekki að lagast! En til að segja ykkur nýjustu veikindasögurnar þá get ég sagt að við erum öll búin að liggja í gubbupest og Bryndís Hekla er komin á sýklalyf í augun vegna sýkingar... Eeeeeen, við erum að hrista þetta af okkur!

Í gær átti Eydís Arna afmæli, orðin eins árs - til hamingju enn og aftur með það ... það þýðir að Bryndís Hekla varð 7 mánaða! Og í tilefni 7 mánaða "afmælisins" braust fyrsta tönnin fram, þó hún sé ekki sýnileg en hún er alla vega þarna

Á laugardaginn var stór dagur hjá Katrínu Birnu, fyrstu tónleikarnir. Hún stóð sig agalega vel, spilaði tvö lög og það var bara mjög fínt hjá henni. Vídjó af lögunum má finna á heimasíðunni hjá stelpunum (http://barnaland.is/barn/65856/). Þar eru líka nokkrar nýjar myndir og fleiri á leiðinni fljótlega...




Jæja, þekkið þið þær í sundur?

Bryndís Hekla er flutt í sér herbergi, það er reyndar ekki alveg tilbúið en rúminu hennar var skutlað þangað inn á laugardagskvöldið um miðnætti eftir að Katrín var búin að gubba í herbergið okkar (meðan við þrifum herbergið hennar eftir gubb). Bryndís Hekla vaknaði við það auk þess sem við þurftum að kveikja ljósin til að geta skipt um á rúminu og skúrað. Rúminu var skutlað yfir ganginn, Katrín svaf í "mínu" rúmi hjá pabba sínum og ég á dýnu á gólfinu hjá Bryndísi - og Bryndís á dýnunni hjá mér reyndar... Svo vorum við ekkert að færa rúmið yfir aftur.
Í gærkvöldi var ég búin að sofa ca hálftíma þegar Bryndís Hekla vaknaði, en það er ekki nokkur regla á neinu hér eftir þessi veikindi, ég tók hana uppí til að gefa henni og þar svaf hún til morguns. Ég nennti ekki að fara að bera hana inn í sitt herbergi Vonandi gengur næsta nótt betur...

Bænadagar og páskar framundan og lítið skipulagt... reyndar er á döfunni matarboð, Reykjavíkurferð, að taka svefninn hjá ungu dömunni í gegn og eiga góða daga saman fjölskyldan án veikinda!!

Bestu kveðjur,
Unna

... með blóm í haga. Var þetta ekki einhvernvegin svoleiðis? Ég hef alla vega fulla trú á því eftir ástand síðustu vikna.

Já, ég var varla búin með síðustu færslu þegar mér fannst Bryndís Hekla eitthvað ólík sjálfri sér, þá var hún komin með rúmar 39°. Öll síðasta vika fór því í veikindi hjá henni, en hún var með eyrnabólgu og fékk pensilín og var ekki hitalaus fyrr en á sunnudaginn. Siggi lagðist á þriðjudagskvöldið, þrjóskaðist nú samt í vinnuna á miðvikudag en var heima á fimmtudag og föstudag (og um helgina enn slappur og með nokkrar kommur). Ég, sem fæ alltaf bara smá skít en ekki hita, var að drepast úr kulda og beinverkjum á föstudagskvöld og allan laugardaginn og var komin með hita á laugardagskvöldið. En sem betur fer var ég fljót að ná honum úr mér, er bara með kverkaskít og mitt venjulega kvef núna.

Nú hlýtur þessi pestatími að vera búinn á heimilinu! Er það ekki sanngjarnt?

Mmmmm, hvað er yndislegt veður, bara geggjað! Í tilefni þess fórum við labbandi á leikskólann í morgun, bara notalegt Vonandi að það verði hægt fleiri morgna, eini gallinn er að þá þarf mamman á heimilinu að nenna framúr á morgnana. Ég skil ekki hvaða morgunhænur þetta eru sem ég á. Katrín nennir nú ekki að liggja vakandi uppi í rúmi nema í 2 mínútur eftir að hún vaknar (ef hún nær því), er sko farin fram að föndra, kubba eða bara eitthvað að dúlla sér um leið og hún opnar augun. Bryndís Hekla er farin að taka upp á því að vakna fyrr líka, ætli maður fái það ekki í bakið að láta hana sofna snemma á kvöldin, en ég vil það samt frekar. Voða gott þegar þær eru sofnaðar báðar um níu leytið (mjög algengt en þó engin regla, stundum fyrr, stundum seinna) og þá getur maður bara prjónað í friði fyrir framan sjónvarpið... verst að þurfa að vakna fyrir átta í staðinn

Um helgina ákvað Katrín að skrifa á töfluna sína hvað það væri sem hún ætlaði að gera þann daginn. Hún kom og spurði mig um einn og einn staf og svo var hún búin. Á töflunni stendur:
1. KBA
2. BRBÍ
3. PLEIMÓ
4. KIBA HUSA

Já, þetta var verkafnalisti dagsins... einhver sem skilur hann?

Annars er hún öll í að skrifa, lesa og föndra þessa dagana, ég þarf ekki mikið að hafa fyrir henni, nema kannski helst að segja hvaða stafur er næstur, hvað þessi stafur segir o.þ.h. Henni finnst ógeðslega fúlt hvað textinn í sjónvarpinu hverfur hratt, því hún nær bara að lesa fyrstu stafina, heppin ef fyrsta orðið næst en það verður ekki langt þangað til hún verður læs, litla barnið mitt Ég hef prentað út fyrir hana léttlestrarbækur af skólavefnum og hún rúllar þeim upp eins og ekkert sé, er með bók nr 3 núna en ætlar sko að vera komin í 5 fyrir páska, segir hún sjálf!

Hin skottan er bara alltaf jafn yndisleg. Er að verða aftur hún sjálf eftir veikindi síðustu viku. Farin að babbla alveg heilmikið "mammammammammam" og finnst alveg ótrúlega fyndið þegar ég hnerra Eitthvað fór matarlystin hennar í ferðalag í veikindunum og er ekki komin aftur, en þrjóska mamman gefst ekkert upp og reynir að bjóða barninu mat oft á dag Hún er alltaf að fara upp á fjórar fætur og ruggar svoleiðis og pabbi hennar er sko alveg viss um að hún sé alveg að fara að skríða. Ég er alltaf að reyna að halda í litla barnið, finnst þetta orðið ágætis hreyfiþroski í bili meðan hann er með hana endalaust í æfingabúðum Hún stendur sko orðið sjálf blýsperrt upp við skammelinn, voða voða monntin.

Mömmumonti lokið í dag, nú eru bara bjartir og skemmtilegir tímar framundan, ekki satt?

Kveðja,
Unna

Já, verkefnalistinn þýðir: 1. Kubba, 2. Barbí, 3. Pleimó (ég sagði ei-ið og leiðrétti P-ið sem var B, annað gat hún sjálf) og 4. Klippa hausa (eitthvað sem hún sá í barnatímanum með Sveppa). Dugleg, ekki satt?

Jahérna hvað er langt síðan ég hef bloggað. Ætli ég sé ekki bara búin að vera svo upptekin að þvo bleiur og mauka mat undanfarið nei, kannski ekki....

Það er voða lítið í fréttum hérna, enn ein pestin komin og farin. Já, ég er alveg hætt að skilja þetta. Katrín Birna var kvartandi síðasta mánudag á leikskólanum því henni var svo kalt... ég kom labbandi að sækja hana og sagði henni að það þýddi ekkert að kvarta við værum á leiðinni í heimsókn til Magneu og við værum labbandi. Aumingjas barnið labbaði til Magneu, með viðkomu á bókasafninu og í einni búð og var alveg uppgefin þegar við komum á leiðarenda - og orðin örlítið heit. Pabbi hennar sótti okkur og keyrði heim því ég sá ekki fram á að hún gæti labbað meira. Ég mældi hana þegar heim var komið og hún var með 6 kommur... eftir ca hálftíma fór hún að kvarta enn meira og ég mældi hana aftur, 38,6° þannig að hitinn var greinilega að rjúka í hana. Við vorum því bara heima í rólegheitunum alla síðustu viku. Horfðum á DVD, borðuðum popp, saumuðum og prjónuðum. Hún fór loksins í leikskólann í dag en er samt hálf tuskuleg eitthvað ennþá.

Ég skrapp reyndar loksins á snyrtistofuna á miðvikudaginn og notaði gjafabréfið mitt sem ég fékk í sængurgjöf. Mmmmm það var æði! Lá í einn og hálfan tíma í andlitsbaði og nuddi og náði meira að segja að steinsofna eftir nuddið meðan maskinn var á mér... bara næs!

Æ, ég hef eitthvað lítið að segja, er eitthvað blogglöt... Hvernig væri nú að ég setja myndir á stelpusíðuna? Fer í málið....

Kveðja,
Unna

Já, ég er orðin rugluð, a.m.k. samkvæmt karlmanninum á heimilinu sem lýst ekkert á nýjustu fjárfestingarnar mínar. Ég var að panta mér taubleiur frá USA og keypti líka smá á heimakynningu um daginn og nú hugsa ég bara um tau og þvotta. Ég er sko búin að vera að spá í þessu síðan ég varð ólétt en alltaf fengið mjög dræmar undirtektir. Tek svona æði og skoða og skoða og lét svo verða af því að panta um daginn - og í þessum skrifuðu orðum er húsbóndinn á leiðinni á pósthúsið að sækja pakkann minn Keypti svo tvær um síðustu helgi og finnst svo gaman að nota þær, enda taubleiur ekkert eins og þær voru í gamla daga. Sjáið bara sæta taubleiubossann minn:

 

Svo keypti ég mér náttúrulega Wrap þegar Bryndís Hekla var lítil og um daginn þegar húsbóndinn kom heim í hádegismat sat ég í tölvunni og horfði á myndbönd í YouTube, hvernig hægt sé að nota Wrapið á fleiri máta, t.d. setja orminn á bakið o.þ.h. Hann vildi nú meina að það væri bara alveg hægt að nota kerru en kannski er maður einhversstaðar þar sem maður nennir ekki að vera með kerru, eða barnið vill vera í fanginu á manni og þá er hægt að binda það á sig og vera með báðar hendur lausar - sniðugt Eftir smá æfingu og bras og misheppnaðar tilraunir tókst mér að binda hana á bakið og henni fannst það svo skemmtilegt. Nú er bara að nota það meira, spurning að hafa það á flugstöðinni og svona í sumar

Þið þurfið ekkert að hafa miklar áhyggjur af mér samt, ég er ekkert að verða einhver hippi eða extreme neitt. Þó ég geri reyndar barnamaukið sjálf líka, hahaha... En mér finnst þetta bara svo skemmtilegar pælingar og þegar maður er mamma í fullu starfi þá kemst nú lítið annað að en að vera í mömmuleik og VÁ hvað mér finnst það skemmtilegt hlutverk!!

Mömmuhjartað tók reyndar stóran kipp um daginn og fór ég að efast um uppeldishæfileika mína í smá tíma. Við mæðgur lágum allar þrjár saman uppi í rúmi einn morguninn. Katrín þarf alltaf að vera svolítið ýkt þegar hún er að kitla systur sína og leika við hana og varð ég aðeins höstug við hana og bað hana að hætta þessu. Hennar viðbrögð eru þá oft að snúa sér á hina hliðina (og einu sinni hefur hún flogið framúr - en það er önnur saga). Allt í einu snýr hún að mér, horfir á mig og þá byrjaði þetta samtal:
Katrín: Pussa
Ég: Ha? Hvað segir þú?
Katrín: Pussa
Ég: (hjartslátturinn jókst aðeins, hugurinn fór að spá í hvað hefði klikkað í uppeldinu, hvar virðingin væri fyrir foreldrunum og hvar barnið hefði heyrt þetta orð Hvað ertu að segja?
Katrín: (mjög róleg og yfirveguð Pussa

Ég: (ekki alveg að ná þessu orðbragði barnsins) Hvar heyrðir þú þetta?

Katrín: Þetta stendur á rúminu hennar Bryndísar

Vá hvað mér var létt... á rúminu stendur push = ýta en ekki pussa!

Hér er sem sagt allt lesið, alltaf verið að æfa stafina og mikill áhugi fyrir að læra þessa tækni

Læt þetta duga, ég næ ekki alveg stjórn á þessum stöfum og svo er líka kominn tími til að sinna heimilinu... same old same old!

Góða helgi,
Unna